Umiejętność korzystania z mocy jaką posiada alfabety runiczny (Futhark) to w skrócie runiczna magia. Istnieje kilka metod takiego korzystania, jednym z nich będzie tworzenie licznych amuletów i zaklęć. Możemy też zadawać runom pytania przy pomocy rozkładów. Runy są darem boskim, często bywają nazywane magicznym alfabetem.

Według skandynawskich wierzeń są darem wielkiego boga – Odyna władającego ludźmi, bogami i duszami poległych wojowników. Gloryfikował mądrość i wiedzę. Legenda głosi, że udał się jednego dnia pod Święty Yggdrasil, drzewo życia, odpowiedzialny za utrzymywanie jedności świata, aby poświęcić samego siebie i powiesił się na jednym z konarów. Staro-islandzka tradycja głosi, że wisiał tak 9 dni przebity własną włócznią na granicy życia i śmierci, aż dostrzegł runy, najpotężniejsze zaklęcia magiczne, w korzeniach drzewa, będące owocem walki z samym sobą. Runy zostały ofiarowane bogom i ludziom, i stanowią cenną wskazówkę tego jak żyć i postępować. Runy są również środkiem odpędzającym złe duchy i demony, wierzono kiedyś, że mogą leczyć z chorób i im zapobiegać. Runy pomagają poznać przyszłość umożliwiając nam wybór właściwej drogi życiowej, pomagając w podejmowaniu trudnych decyzji oraz w przezwyciężaniu wrogów.

Wierzono, że znaki runiczne działają przez treść kryjącą się za każdym z nich, ich dobór i układ. Alfabet runiczny składa się z 24 liter (znaków). Futhark jest alfabetem, którym każdy z nas ma szansę napisać historię swojego życia, o ile odrzuci wewnętrzny lęk i wyzbędzie się schematów.

Przewidywanie przyszłości z liczb nazywamy numerologią. Dzieje się to na zasadzie wiary, że przyporządkowane obiektom numery, np. numery domów, czy numer telefonu, mają istotne znaczenie dla naszego losu. Numerologia odbierana jest przez naukowców jako pseudonauka, ponieważ nie jesteśmy w stanie odnaleźć dla niej żadnych logicznych podstaw.

Numerologia zajmuje się nie tylko liczbami, a samymi nazwami obiektów. Nazwy te, dzięki przyporządkowaniu kolejnym literom alfabetu pewnej wartości liczbowej, zostają zamienione na liczby poprzez zsumowanie wartości składowych. Nic nie dzieje się przypadkiem, wszystko ma jakieś znaczenie, to gdzie się urodziliśmy, jakie nosimy imiona, nasze nazwisko, czy data urodzenia. Zadaniem duszy jest doskonalenie ciała człowieka, numerologia pozwala nam na przewidzenie pewnych zdarzeń z przyszłości i uchronienie się przed nimi, albo przynajmniej ich zaakceptowanie. Aby dowiedzieć się jaka numerologiczna liczba towarzyszy nam w życiu musimy zsumować cyfry daty urodzenia, aż do uzyskania jednej.

Osoba urodzona 03-02-1990 (3+2+1+9+9=25; 2+5=7) będzie numerologiczną siódemką. Liczba urodzenia determinuje cechy każdej osoby. Jedynka to urodzony przywódca, dwójka to dyplomata. Trójka bez reszty poświęca się swoim celem, czwórka jest wytrwała w zdobywaniu wiedzy, piątkę cechuje otwartość umysłu i tolerancja, szóstka to osoba rodzinna. Siódemka ma duszę artysty, jest bardzo wrażliwa i ma skłonności introwertyczne, ósemka to twórca na wielką skalę, a dziewiątka wierzy w bezinteresowną miłość.

Wróżenie z kart jest bardzo popularną formą próby przewidywania przyszłości. Kto z nas nie trzyma talii kart w szufladzie biurka? Czemu nie zrobić z nich jakiegoś użytku? Przewidywanie przyszłości z kart należy do czynności bardzo wciągających i stanowi świetną formę rozrywki. Zazwyczaj wróży się z kart do gry 24-listkowych, od asa do dziewiątek, kart tarota, lub specjalnych kart do wróżenia. Kartom przypisuje się znaczenia z ich wzajemnej relacji odczytuje się przyszłość. Czytanie z kart jest sprawą indywidualną, różni ludzie nadają różne znaczenia kartom.

Kolorom w kartach przypisuje się jedną porę roku i jeden z żywiołów. Pik to zima (zima), trefl – jesień (woda), karo i kier to kolejno wiosna i lato (powietrze i ogień). Jeśli chcesz poznać odpowiedź na nurtujące cię od dawna pytanie musisz się skupić i zadać je sobie w myślach, potasuj talię kart i wylosuj trzy karty. Przewaga koloru czerwonego oznacza odpowiedź twierdzącą, przewaga koloru czarnego oznacza odpowiedź przeczącą. Niektórzy uparcie odmawiają kartom normalnym jakiegokolwiek znaczenia i namawiają do wróżenia tylko i w wyłącznie z budzących niekiedy kontrowersje kart tarota, czyli 78 przedstawień. Osoba zajmująca się wróżeniem z kart tarota to wróżbita, ktoś kto wykorzystuje je w celach diagnostycznych i analitycznych to tarocista. Jest to ważne rozróżnienie ponieważ tarocista posługuję się tarotem dla własnej korzyści samodoskonalenia się i medytacji.

Współcześnie powstają liczne odmiany kart tarota będące interpretacją lub syntezą kilku tradycji ezoterycznych.

Chiromancja to jeden z najstarszych sposobów przewidywania przyszłości. Wróżenie z dłoni, jako sztuka narodziło się w Starożytnych Indiach i symbolizuje połączenie człowieka z kosmosem. Wyróżniamy chirognomie, czyli badanie ogólnego wyrazu dłoni, jej konturów, kształtów i chirologie badającą wnętrze dłoni. Wróżenie z dłoni wyłoniło się z przekonania o istnieniu pewnego podobieństwo linii na dłoniach do linii łączących gwiazdy na niebie.

Astrologowie zainteresowali się tym podobieństwem, zauważyli, że oprócz linii na dłoniach znajdują się także liczne zgrubienia, wzgórki reprezentujące różne planety. Obserwacja ta daje wizję człowieka przesiąkniętego przez energię kosmiczną, dziecka wszechświata, którego los jest zorganizowany i zapisany w gwiazdach. Lewa i prawa dłoń są interpretowane oddzielnie, lewa reprezentuje wszystko, co niewidzialne dla oka, w tym przeznaczenie. Według chiromancji człowiek nie ma wpływu na swoje przeznaczenie, narzucane jest ono odgórnie podobnie jak cechy charakteru, czy talent. Daremne są próby przechytrzenia własnego losu, człowiek musi pogodzić się ze swoją przyszłością. Jesteśmy tylko aktorami na scenie życia. Prawa dłoń to „dłoń wolnej woli”, na jej podstawie możemy opisać nasze postawy i działania.

Liniom lewej dłoni nadaje się konkretne znaczenie, wyróżniamy Linię Życia, Linię Głowy będącą wskaźnikiem intelektu, Linię Serca, Losu, Słońca reprezentującą talent, Merkurego symbolizującą zdolności praktyczne, wreszcie Linię Strachu, Fantazji, Dzieci i Małżeństwa.

Badanie położenia ciał niebieskich i ustalanie ich związku z losem poszczególnej ziemskiej istoty nazywamy astrologią. W starożytności posługiwano się nią przede wszystkim z myślą o przewidywaniu zjawisk pogodowych, a także wyznaczaniu szczęśliwych dni. Astrolodzy wówczas otaczali swoje przepowiednie aurą tajemniczości pozwalając na ich szeroką interpretację.

Ponieważ dokonanie błędu w przewidywaniu przyszłości mogło się dla nich skończyć wyrokiem śmierci, pozwalali sobie na wieloznaczność. Wielu spośród znanych astronomów, w tym między innymi, Mikołaj Kopernik, zajmowało się astrologią. W opinii naukowców próba przewidywania przyszłości z gwiazd była jednak czynnością uważaną za niegodną prawdziwego astronoma. Wzrost popularności wróżenia z gwiazd nastąpił w dobie renesansu i utrzymał się aż do wieku XIX. Nie istnieje coś takiego jak jeden sprawdzony system astrologiczny. Wszystkie planety Układu Słonecznego, a także Słońce i Księżyc mają szczególnie ważne znaczenie w astrologii. Ważne są także tzw. domy, których jest dwanaście. Każdy z obiektów w określonym momencie znajduje się w jednym ze znaków zodiaku. Horoskop każdego człowieka jest bardzo indywidualny, dlatego jego odpowiedniki świetnie odnajdujące się w mass mediach nie stanowią wielkiej wartości i są zwykle produktem fantazji twórczej ich autorów.

Nie istnieją bowiem dwie osoby o identycznym horoskopie, nawet diagramy bliźniąt urodzonych w tym samym miejscu, w niewielkim odstępstwie czasowym różnią się w interpretacji.